صابون چطور چربی رو با خودش می‌بره؟

صابون دو جور سر داره

مولکول صابون یک بخش آب‌دوست و یک بخش آب‌گریز داره. بخش آب‌گریز با چربی سازگاره و بخش آب‌دوست با آب؛ به این جور مولکول‌ها آمفی‌فیلیک می‌گن. ویجت این دو بخش رو با دایره و خط نشون می‌ده، نه با شکل واقعی مولکول.

میسل چطور چربی رو می‌گیره؟

در یک مدل ساده، چند مولکول صابون دور چربی جمع می‌شن: دُم‌های آب‌گریز رو به داخل و سرهای آب‌دوست رو به آب قرار می‌گیرن. این خوشه رو میسل می‌گن. آبکشی می‌تونه قطره‌های چربیِ پراکنده‌شده رو با خودش ببره؛ خود ویجت مرحلهٔ آبکشی رو محاسبه نمی‌کنه.

سه خروجی از کجا میان؟

E = 100*(1-exp(-0.5*S)); M = 50*(1-exp(-0.3*S)); C = 0.8*E+0.4*M

S همون مقدار نسبی کنترل است، E درصد چربی‌گیریِ مدل، M تعداد میسلِ مدل و C امتیاز پاکیزگیِ مدل است. هر دو منحنی با افزایش S به سقف خودشون نزدیک می‌شن. درصد و امتیاز رو مثل نتیجهٔ یک آزمایش واقعی نخون.

آستانهٔ میسل‌سازی در آب واقعی

برای یک سورفکتانتِ میسل‌ساز، غلظتی بحرانی هست که از اون به بعد میسل‌ها تشکیل می‌شن؛ بهش غلظت بحرانی میسل‌سازی یا CMC می‌گن. مقدار دقیق به ماده و شرایط محلول وابسته است. کنترل این ویجت واحد غلظت و CMC نداره و از صفر هم پیوسته بالا می‌ره، پس نقطهٔ شروعش آستانهٔ واقعی نیست.

شست‌وشوی واقعی فقط یک عدد نیست

نوع صابون، مقدار چربی و آب، ویژگی‌های آب و آبکشی می‌تونن نتیجه رو تغییر بدن. این مدل هیچ‌کدوم رو جداگانه وارد نمی‌کنه؛ فقط سه عدد رو از یک مقدار نسبی می‌سازه.