اختلاف الکترونگاتیوی؛ پیوند قطبی یا یونی؟

الکترونگاتیوی یک مقیاس نسبیه

DeltaEN = abs(EN_A - EN_B)

الکترونگاتیوی روشی برای مقایسهٔ کشش اتم‌ها روی الکترون‌های پیونده. در مقیاس پولینگ، مقدار بیشتر یعنی کشش نسبی بیشتر؛ این عدد بار یا درصد واقعیِ انتقال الکترون نیست.

آستانه‌ها یک راهنمای تقریبی‌ان

DeltaEN < 0.4; 0.4 <= DeltaEN < 1.7; DeltaEN >= 1.7

این ویجت اختلاف کمتر از ۰٫۴ رو غیرقطبی، اختلاف از ۰٫۴ تا کمتر از ۱٫۷ رو قطبی و از ۱٫۷ به بالا رو یونی می‌نامد. پیوندها در طبیعت روی یک طیف قرار می‌گیرن و فقط با اختلاف دو عدد، همهٔ ساختار شیمیایی توضیح داده نمی‌شه.

اختلاف می‌گه الکترون به کدوم سو کشیده می‌شه

اگر یکی از اتم‌ها الکترونگاتیوی بیشتری داشته باشه، چگالی الکترونی پیوند بیشتر به سمت اون کشیده می‌شه. اختلاف، اندازهٔ این تفاوت رو می‌گه؛ برای جهت، باید ببینی کدوم مقدار بزرگ‌تره.

پیوند یونی فقط یک خط بین دو اتم نیست

در نمک‌ها، یون‌های مثبت و منفی با جاذبهٔ الکتریکی کنار هم شبکه می‌سازن. این مدل اختلاف دو مقدار رو به یک برچسب ساده تبدیل می‌کنه و آرایش یون‌ها، فرمول ترکیب یا ساختار بلور رو نمی‌سازه.

۰، ۵۰ و ۱۰۰ درصد، اندازه‌گیری نیستن

خروجی «درجهٔ قطبی‌بودن» برای سه دسته به‌ترتیب صفر، نیم و یک می‌ذاره و درصد قالب‌بندی‌شون می‌کنه. پس ۵۰٪ به معنی انتقال یا اشتراک دقیقِ نصف الکترون نیست؛ فقط کد دستهٔ قطبیه.