شبیه‌سازی ستون اوزون و شاخص فرابنفش

واحد دابسون چی رو می‌سنجه؟

واحد دابسون مقدار اوزون در یک ستون عمودی از جو رو بیان می‌کنه؛ معنی‌اش ضخامت یک ورقهٔ واقعی اوزون در ارتفاعی مشخص نیست. میانگین کل ستون اوزون در جو زمین حدود ۳۰۰ واحد دابسون است. در این ویجت هم عدد ۳۰۰ فقط مقدار آغازین مدل است.

مواد کاهندهٔ اوزون در جو چه می‌کنن؟

بعضی مواد، مثل گروهی از CFCها، می‌تونن مدت زیادی در جو بمونن و به استراتوسفر برسن. نور فرابنفش اون‌جا می‌تونه اتم‌های کلر رو آزاد کنه؛ کلر در واکنش‌های زنجیره‌ای به شکستن مولکول‌های اوزون کمک می‌کنه و خودش دوباره آزاد می‌شه. ویجت این شیمی و گذر زمان رو شبیه‌سازی نمی‌کنه؛ فقط یک ورودی فرضی رو به یک منحنی ساده وصل می‌کنه.

منحنی ویجت از کجا می‌آد؟

O = max(150,300*(1-(c/10)^1.8)); D = 1-O/300

حرف c در فرمول همون عدد کنترل غلظته و O مقدار ستون اوزون در این مدل است. ویجت مقدار آغازین رو ۳۰۰ می‌گیره، کاهش رو با توان ۱٫۸ حساب می‌کنه و خروجی رو کمتر از ۱۵۰ نگه نمی‌داره. این رابطهٔ انتخابیِ مدل است، نه قانون عمومی واکنش‌های شیمیایی اوزون.

شاخص فرابنفش فقط به اوزون وابسته نیست

U = 3+11*D; R = max(0,min(1,1.5*D))

ویجت شاخص فرابنفش رو فقط از کاهش اوزون می‌سازه. در پیش‌بینی واقعی، زاویه و زمان تابش خورشید، ابرها، ارتفاع محل، ذرات هوا و بازتاب برف یا یخ هم اثر دارن. درصدی که ویجت با عنوان «خطر تابش» می‌ده هم امتیاز داخلی همون مدل است، نه احتمال آسیب یا ارزیابی ایمنی فردی.